De Indische keuken: vegetarisme

Naast het geloof dat curry ‘currysaus’ betekent, wordt ook vaak aangenomen dat de Indische keuken volledig vegetarisch is. Niets is minder waar. India is een uitgestrekt land met bijna evenveel inwoners als China. Er wonen naast hindoes ook veel moslims en christenen (geconcentreerd in de streek van Goa). Zoals geweten zijn moslims hoegenaamd niet vegetarisch, al eten ze hun vlees ‘halal’ en komt  het als onrein beschouwde varkenvlees niet op het bord terecht. De meeste Indische christenen behoren evenmin tot de vegetarische strekking.

De Indische keuken: batata poha

Batata poha is een eenvoudig en snel klaar gerechtje dat je zowel als bijgerecht, snack, ontbijt, lunch of avondmaal kan eten. Volgend recept is geheel authentiek zoals mijn Indiase ’schoonmoeder’ het mij heeft voorgedaan.

Ingrediënten (voor twee personen)

Poha

een kop poha, rijstvlokken (= gedroogde, geplette rijstkorrels) van bij de Indiase winkel, best van medium grootte
450 g aardappelen, vastkokend
1 knoflookteen
1 pijpajuin
verse koriander
specerijen: zout, komijnzaad, gemalen kurkuma, chilipoeder

De Indische keuken: tomatencurry

Ik dacht stellig dat de populaire misvatting rond het woord ‘curry’ stilaan aan het verdwijnen was, maar uit de reacties van mijn omgeving blijkt dat ‘curry’ voor vele mensen toch nog altijd ‘currysaus’ (zoals van de Chinees) betekent.

Kerrieblad

Bij deze dus: een Indiase ‘curry’ is niet noodzakelijk een saus, het hoofdbestanddeel hoeft al evenmin currypoeder (van Madras) te zijn, en ‘curry’ is niet exact hetzelfde als kerrie(blad).
Wat is het dan wel? India is een land van mengsels, van al dan niet bekende/beruchte kruidenmengsels, ‘masala’s’ (zoals ‘garam masala’), en van ingrediëntenmengsels. Een curry is dus eigenlijk een soort ingrediëntenmengsel, al dan niet sausig, maar het kan dan ook droog zijn, bijvoorbeeld in de vorm van een soort gebakken aardappel- en bloemkooleenpansgerecht.
Heel concreet is dit niet, dat besef ik, vandaar stap ik maar ineens over naar het recept voor een tomate

De Indische keuken: specerijen – aflevering 1 – asafoetida

Op haar bekende balkon vroeg Julia zich af: “What’s in a name?” om te vervolgen met bekende zinssneden als “That which we call a rose by any other word would smell as sweet.” Op zich allemaal mooi en meestal wel waar allicht. Maar het vaak beter bekende synoniem voor asafoetida doet gelijk veel mensen twijfelen over de smaak. Want waar ‘asafoetida’ misschien positieve exotiek oproept, is dat van ‘duivelsdrek’ al weer veel minder te zeggen. Ook in andere talen heeft men gelijkaardige namen bedacht, zoals merde du Diable en Devils Dung.

Vis met … tomatenbechamel?

Ik ben niet zo’n fan van de klassieke Vlaamsche huiskeuken, dus als ik dan al eens Vlaamsch ga, is het met een draaike. Onderstaande saus bedacht ik in de supermakt, mijn eigenste plek van kookinspiratie. Ik ga mij niet over aantallen uitspreken, ik kook meestal voor mezelf of voor twee en heb een intuïtieve benadering van gewichten en hoeveelheden.